پروفسور طاهر القادری نویسنده کتاب «ذبح عظیم» با استناد به آیه «وفدیناه بذح عظیم» که اشاره به داستان قربانی کردن حضرت اسماعیل(ع) دارد، معتقد است که این ذبح شامل حال امام حسین(ع) شد.
خداوند ذبح عظیم را برای یکی از فرزندان ابراهیم(ع) مقرر کرده بود، ذبحی که شامل حال اسماعیل(ع) نشد‌، اما در قرون بعدی در اهل بیت پیامبر اسلام(ص) که از نوادگان وی به شمار می‌آمدند، اتفاق افتاد.
نویسنده در این کتاب بیان می‌دارد که خداوند ثواب این ذبح را از اسماعیل (ع) برگرفت و آن را بر امام حسین(ع) روا داشت. به اعتقاد او، واقعه عاشورا همان ذبح عظیمی است که در قرآن از آن سخن به میان آمده و سرانجام در اهل بیت(ع) حادث شد.
در برخی روایات از امام حسین(ع) با عنوان «ذبیح» نام برده می‌شود. همچنین این امام در راه خدا کشته شد و هیچ مستمسک دیگری در ریخته شدن خون او وجود نداشته است، بنابراین استدلال دکتر طاهرالقادری چندان دور از واقعیت به نظر نمی‌رسد.

این کتاب در سال ۱۳۹۰ توسط مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی چاپ شده است.